Jan Blanken Janszoon

Uit Krimpenerwaard Wiki

Jan Blanken Janszoon. Hij werd op 15 november 1755 geboren in Bergambacht, zoon van Jan Teunis Blanken, timmerman en latere dijkmeester van de Krimpenerwaard. In 1761 verhuisde het gezin naar Haastrecht. Toen bij twintig jaar oud was kwam Jan Blanken naar Hellevoetsluis. In Hellevoetsluis, destijds de belangrijkste basis van de Hollandse zeemacht, bouwde hij een van zijn belangrijkste en nog bestaande werken: het Droogdok, met de schipdeur en de vuurmachine, het eerste stadse droogdok van Nederland. Blanken klom uiteindelijk op tot Inspecteur-generaal van de Waterstaat van 1808 tot 1826. Onder zijn leiding werd in de periode 1812-1822 de vestigingswerken van Den Helder aangelegd. Ook het ontwerp van Het Groot Noord-Hollands Kanaal was van zijn hand. Het kanaal, dat toen het grootste scheepvaartkanaal ter wereld was, werd in 1824 geopend. Hij werd ook bekend door een nieuw type sluis met waaierdeuren, een sluis die altijd open kon of de binnen- en buitenwaterstand nu hoog of laag was. Een soort sluis is gebouwd in de Hollandse IJssel ten oosten van Gouda deze werd in 1860 in gebruik genomen. Blanken ontwierp de vlotbrug, een drijvende brug met kleppen, om het kanaal te kunnen oversteken. De laatste jaren van zijn leven woonde hij in Vianen. Daar stierf hij, 82 jaar oud, op 17 juli 1838. Een paar jaar later werd in Vianen een grafmonument voor hem geplaatst. Dat werd in 1988 gerestaureerd, na een tentoonstelling over het werk van Blanken in het Rijksmuseum in Amsterdam. Zijn persoon kwam daarna zo in de belangstelling dat er zelfs in 2001 een opera De vrijheid, de woede en het water over hem werd geschreven door Jaques Verheijen. De première was op 14 september 2001 in het Droogdok in Hellevoetsluis. In Hellevoetsluis op de Oostzanddijk staat een Bronzen Standbeeld van hem gemaakt in 1988 door de Beeldhouwer Jos van Dormolen. Tevens is hier een museum, in de Industriehaven 50, gevestigd genaamd Droogdok Jan Blanken